Quentin

L'An 1600 is een prachtig hotel en restaurant gelegen in het schilderachtige Rochehaut sur Semois. Met een adembenemend uitzicht op de Semois-vallei en een uitstekende Ardense keuken, is dit hotel een perfecte uitvalsbasis om de omgeving te verkennen.

Quintin, de vriendelijke eigenaar van L'An 1600, is altijd behulpzaam en gastvrij voor zijn gasten. Hij heeft zelfs een weide beschikbaar gesteld voor de lieve dieren van Jardin PaTink, zodat ze daar kunnen grazen terwijl wij wachten op de groei van ons eigen gras. Als dank heb ik voor Quentin een mooi aquarelschilderij gemaakt, wat hij vast en zeker erg waardeert.

Het is altijd fijn om dankbaarheid te tonen aan mensen die behulpzaam zijn en ons goed behandelen.

 

eigen werk

Sophia

Sophia was een meisje dat altijd een boek bij zich had. Waar ze ook ging, ze zorgde ervoor dat ze een boek had om te lezen. Ze vond het heerlijk om verloren te raken in de verhalen en avonturen van de personages in haar boeken.

Op een dag ontdekte Sophia een oud, verwaarloosd park in haar buurt. Terwijl ze tussen de bomen wandelde, kwam ze een beeld van een meisje tegen dat in een hoekje zat te lezen. Het meisje in het beeld leek precies op Sophia - ze had dezelfde passie voor boeken en dezelfde glimlach op haar gezicht.

Sophia raakte geïntrigeerd door het beeld en besloot meer te weten te komen over het meisje dat vereeuwigd was in brons. Na wat onderzoek ontdekte ze dat het beeld was opgericht ter nagedachtenis aan een meisje genaamd Isabella, die in de negentiende eeuw had geleefd en net als Sophia dol was op boeken.

Sophia voelde zich verbonden met Isabella en besloot haar liefde voor lezen te eren door het park te onderhouden en andere mensen aan te moedigen om te lezen. Ze organiseerde leesclubs en boekendelen en gaf boeken weg aan mensen die er geen toegang toe hadden.

Sophia leefde haar hele leven volgens de passie voor lezen en de erfenis van Isabella. En toen ze stierf, werd ze zelf vereeuwigd in brons, zittend naast Isabella, als een blijvende herinnering aan de kracht van lezen en de liefde voor boeken.

eigen werk

Lumina

Lumina, de stralende beschermster van Rochehaut sur Semois, houdt niet alleen de wacht vanaf haar muurtje, maar ze loopt ook door de straten van het dorp om ervoor te zorgen dat alles veilig is en dat de bewoners rustig kunnen slapen.

Elke avond als de zon ondergaat, komt Lumina tot leven en loopt ze langs de kleine huizen en smalle steegjes van Rochehaut sur Semois. Haar lantaarn schijnt fel en verlicht de donkere nacht. Ze houdt de wacht en zorgt ervoor dat alles rustig is in het dorp.

Sommige bewoners hebben Lumina 's nachts zien wandelen en beweren dat haar stralende aanwezigheid hen rust en veiligheid geeft. Ze weten dat Lumina altijd waakt over het dorp en haar inwoners, en dat ze hen zal beschermen tegen elke vorm van kwaad.

Maar als de zon opkomt, keert Lumina terug naar haar muurtje, waar ze de rest van de dag rustig zit en wacht tot de avond valt en ze opnieuw kan opstaan om de wacht te houden.

Het verhaal van Lumina, de stralende beschermster van Rochehaut sur Semois, verspreidt zich als een lopend vuurtje onder de toeristen die het dorp bezoeken. Ze bewonderen haar prachtige beeld en zijn gefascineerd door het verhaal van haar beschermende en hoopgevende krachten. En 's nachts, als de zon ondergaat en Lumina haar ronde doet, weten de bewoners dat ze veilig zijn, beschermd door de stralende beschermster van hun dorp.

eigen werk

Stille rust

Bij het vallen van de avond dwaal ik door de straten van Rochehaut-sur-Semois en voel ik me omhuld door de stille rust die over dit kleine dorpje heerst.

De zon zakt langzaam weg achter de beboste heuvels, en in de straten weerklinken zachte voetstappen en het zachte ruisen van de rivier de Semois die door het dorpje stroomt.

In de verte hoor ik de klokken van de Église Saint-Firmin zachtjes luiden in de koele avondlucht, en ik vraag me af wat voor verhalen en geheimen de muren van deze oude kerk verbergen.

Het dorpje ademt geschiedenis en traditie, maar ook een zekere weemoedige schoonheid die me op de een of andere manier ontroert en me doet verlangen naar vervlogen tijden.

Maar terwijl ik hier sta, omringd door de rust van Rochehaut-sur-Semois, besef ik dat er ook schoonheid schuilt in het heden en dat ik elke dag kan genieten van de serene schoonheid van dit prachtige dorpje in de Belgische Ardennen.

Rochehaut

Rochehaut sur Semois is een klein dorpje in de Belgische Ardennen, gelegen aan de oevers van de rivier de Semois. Het dorpje is vooral bekend om zijn schilderachtige uitzichten en panoramische vergezichten over de vallei van de Semois. Vanuit Rochehaut heb je een prachtig uitzicht op de beboste heuvels en de rivier, en op heldere dagen kun je zelfs de Franse grens zien.

Het dorpje zelf heeft een charmante, landelijke uitstraling, met traditionele Ardense huizen en smalle straatjes die kronkelen door de heuvels. Er zijn enkele leuke restaurants en cafés waar je kunt genieten van lokale specialiteiten, zoals wildgerechten en streekbieren. In de omgeving van Rochehaut zijn er ook tal van outdooractiviteiten te doen, zoals wandelen, fietsen, kajakken en vissen.

Rochehaut sur Semois is een populaire bestemming voor toeristen die op zoek zijn naar rust, natuur en authenticiteit. Het is een prachtige plek om te bezoeken, vooral als je houdt van wandelen of schilderen en geïnspireerd wilt raken door de natuurlijke schoonheid van de Ardennen.

Eén van haar bekendste inwoners is kunstschilderes Marie Howet.

Marie Howet (1897-1984) was een Belgische kunstenares die vooral bekend stond om haar portretten en stillevens in olieverf. Ze werd geboren in Luik en studeerde aan de Académie des Beaux-Arts in haar geboortestad en later in Parijs.

Howet begon haar carrière als schilder in de jaren 1920 en groeide al snel uit tot een gewaardeerd kunstenaar in België. Haar werk werd tentoongesteld in gerenommeerde galerieën en musea, waaronder het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. In de jaren 1930 maakte ze ook enkele muurschilderingen voor openbare gebouwen in België.

Howet wordt vooral geprezen om haar realistische stijl en het gebruik van licht en schaduw in haar schilderijen. Haar portretten zijn intiem en persoonlijk, en geven vaak de psychologie en emoties van de geportretteerde weer. Haar stillevens zijn ook zeer verfijnd en tonen vaak bloemen, fruit en andere alledaagse objecten in een serene en elegante stijl.

Hoewel Howet voornamelijk in België werkte, had ze ook internationale erkenning en exposeerde ze onder andere in Parijs en Londen. Ze overleed in 1984 op 87-jarige leeftijd.

Je kan haar werken, en die van vele anderen, bekijken in het Centre D'Art de Vresse sur Semois. Meer info via deze link: https://www.fondation-chaidron.be Zeker een bezoekje waard !