Bij het vallen van de avond dwaal ik door de straten van Rochehaut-sur-Semois en voel ik me omhuld door de stille rust die over dit kleine dorpje heerst.
De zon zakt langzaam weg achter de beboste heuvels, en in de straten weerklinken zachte voetstappen en het zachte ruisen van de rivier de Semois die door het dorpje stroomt.
In de verte hoor ik de klokken van de Église Saint-Firmin zachtjes luiden in de koele avondlucht, en ik vraag me af wat voor verhalen en geheimen de muren van deze oude kerk verbergen.
Het dorpje ademt geschiedenis en traditie, maar ook een zekere weemoedige schoonheid die me op de een of andere manier ontroert en me doet verlangen naar vervlogen tijden.
Maar terwijl ik hier sta, omringd door de rust van Rochehaut-sur-Semois, besef ik dat er ook schoonheid schuilt in het heden en dat ik elke dag kan genieten van de serene schoonheid van dit prachtige dorpje in de Belgische Ardennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.